Nr 04 (11) 31 grudnia 2025

Numer omawia odchodzenie nie jako porażkę, lecz jako proces rozwojowy, inicjację i moment przejścia, widziany z wielu perspektyw: coachingu, psychologii, pracy systemowej i dobrostanu. 

Karolina Borowska wnosi perspektywę kulturową, opisując filozofię Pura Vida jako praktyczny wzorzec dobrostanu, równowagi i łagodniejszego podejścia do pracy i życia, kontrastujący z kulturą permanentnego napięcia.

Piotr Janulek pokazuje odejście z organizacji jako podróż rozwojową, w której można wyróżnić różne postawy oraz wyraźnie odróżnić zmianę (zewnętrzną, operacyjną) od transformacji (wewnętrznej, tożsamościowej). Autor demaskuje też mit „miłej atmosfery” jako substytutu realnego bezpieczeństwa psychologicznego oraz proponuje szeroką syntezę podejść do świadomości, łącząc perspektywy naukowe i transformacyjne.

Magdalena Bosowska wnosi jungowską i archetypową perspektywę, traktując odejście z pracy jako inicjację – bolesne, ale rozwojowo konieczne przejście. Zwraca uwagę na psychiczny koszt rozstań zawodowych oraz na znaczenie świadomego przygotowania się do zakończeń, które może ten koszt znacząco zmniejszyć.

Ula Habersack koncentruje się na przestrzeni liminalnej – stanie „już nie – jeszcze nie”, który choć niekomfortowy, stanowi kluczowy moment transformacji i restrukturyzacji sensu.

Iwona Szczepanek podkreśla rolę emocji towarzyszących kończeniu: żalu, złości, ulgi czy lęku. Pokazuje, że ich uznanie i przeżycie jest warunkiem domknięcia i pójścia dalej bez „emocjonalnych zaległości”.